Even voorstellen.

Wij zijn Richard en Jacqueline. In 1999 kregen wij te horen dat we niet op een natuurlijke manier kinderen konden ‘krijgen’. Onze gynaecoloog zei daarbij; ik zeg nooit nooit maar de kans is 1%. Vervolgens werd het gesprek in de richting van IVF geleid. Wij gaven beide duidelijk aan hier op dit moment niet achter te staan. Tot op de dag van vandaag hebben wij nog respect voor de gynaecoloog, hij respecteerde onze mening en zei; Denk er allemaal goed over na, indien jullie er wel aan toe zijn dan kunnen jullie altijd komen. Mocht jullie besluit zo blijven, wens ik jullie een gelukkige toekomst samen.

Uiteraard hebben wij ons wel verder verdiept in eventuele behandelingen, telkens kwamen we weer terug op ons besluit. Dit was niet de manier zo wij kinderen wilden ‘krijgen’.  

Nadat ons besluit toch redelijk vast stond zijn we gaan zoeken op internet naar mensen die net als wij deze keuze hadden gemaakt. Helaas zijn wij er, tot nu toe, geen een tegen gekomen. Wat wij zochten was een stukje begrip voor de door ons gemaakte keuze. Zoals gezegd vonden we die niet omdat overal over behandelingen etc wordt gesproken. Wij zijn er van overtuigd dat er meerdere mensen zijn die dit besluit hebben genomen en behoefte hebben aan een stukje       (h)erkenning. Daarom dus deze site, geen zielige woorden, geen medische achtergronden een stukje (h)erkenning.